Zaloguj się

Idealny Ford nazywa się Hupmobile

Robert Craig Hupp urodził się 22 czerwca 1877 r. W żadnej firmie nie zagrzał długo miejsca, nawet jeśli sam ją założył. W latach 1902-1908 pracował kolejno w Olds Motor Works, Ford Motor Company i Regal Motor Car Company. Przedsiębiorstw z własnym udziałem stworzył pięć, a Hupp Motor Car Company było pierwszym i przetrwało najdłużej.

Powstało 8 listopada 1908 r. w Detroit. „Bobby” Hupp powołał je do spółki z Charlesem Hastingsem. Potem dołączyli J. Walter Drake, Joseph Drake, John Baker, Edwin Denby i Emil Nelson. Drake został prezesem, Hupp wiceprezesem i dyrektorem, Nelson głównym konstruktorem, Hastings asystentem dyrektora. Warto zapamiętać tę listę płac, gdyż niektóre nazwiska będą wracać w przełomowych momentach historii, a raczej histerii Hupmobila. Nazwisko Huppa najkrócej, gdyż opuścił firmę już w 1911 r.

Opuścił, a mówiąc wprost został wyrzucony. Jego ekspansywna polityka doprowadziła do przejęcia kilku dostawców części, ale nie spodobała się Drake’owi i Hastingsowi. Szczególnie, że założył drugą spółkę Hupp-Yeats Electric Car Company. Wykupili jego udziały i pozbyli się go.

Hupp założył więc Hupp Corporation, ale niedawni wspólnicy pozwali go, gdyż uznali, że dla własnych korzyści wykorzystuje konotacje z przedsiębiorstwem, które wcześniej pożegnał. Sąd przyznał im rację i Hupp wzorem Oldsa przemianował firmę, nazywając ją swoimi inicjałami: R.C.H. Corporation (Olds założył REO, od Ransom Eli Olds). Nawiasem mówiąc, marka Hupmobile też narodziła się zdaje się tą samą drogą, co Oldsmobile.

Idealny Ford nazywa się HupmobileIdealny Ford nazywa się Hupmobile
Idealny Ford nazywa się Hupmobile

Sukces aut R.C.H. zaskoczył Huppa, próby zgromadzenia funduszy na rozbudowę firmy doprowadziły do przekazania sterów Charlesowi Seiderowi, a w końcu do bankructwa w 1915. Lecz Hupp był już zaangażowany w kolejne przedsięwzięcie: Monarch Motor Car Company z Detroit. Zaczęło się od auta 4-cylindrowego, ale Hupp opracował większe z silnikiem V8. W 1916 i ta firma zbankrutowała, ale niezmordowany „Bobby” znalazł nowych wspólników: braci Theodora i Georege’a Campbellów. Ci wyzbyli się chwilę wcześniej firmy Imperial założonej przez siebie w 1908 r. w Jacksonville w stanie Nowy Jork i połączyli siły z Huppem i Willisem Georgem Emersonem, aby produkować tanie auto marki Emerson, szumnie zapowiadane w prasie jako pogromca Forda T. Między styczniem, a marcem 1917 fabryka w Kingston wypuściła tylko 69 aut. Wtedy „Bobby” niespodziewanie odszedł. Oficjalną przyczyną było „zakończenie kontraktu na projekt”, ale prawdopodobnie wystraszył się „polityki” zarządu. Emerson Motors Company wkrótce splajtowała, a kierujących nią oficjeli oskarżono o defraudację. O firmie znów było głośno i to przez dłuższy czas, gdyż napływały coraz to nowe pozwy pechowych inwestorów.

Brat „Bobby’ego”, Louis też działał w branży. W 1913 w Detroit zaangażował się w firmę Tribune Motor Company, która miała produkować popularne auto z 4-cylindrowym silnikiem. Brak funduszy uniemożliwił produkcję na większą skalę i Louis G. Hupp przeniósł się do Briggs-Detroiter.

Tymczasem „Bobby”, po latach zmagań w „startupach wysokich technologii”, jakimi były wtedy firmy samochodowe, zmarł nagle 7 grudnia 1931. Dostał wylewu po grze w squasha w znanym w mieście klubie Detroit Athletic.

 

Polityka Prywaności